Δευτέρα12Οκτωβρίου2009
κλείσε το βιβλίο
με δύναμη
κι ο νάρκισσος
ας γίνει μέσα του
χαλκομανία
τι άλλο περιμένεις
ξεκίνα να ζεις
τα μολύβια κάτω
τώρα !
[ play, για ν'ακούσετε το γραμμόφωνο ]
τώρα !
Σεπτεμβρίου 12, 2010
Αφήστε Σχόλιο » | 
046.- τώρα | Ετικέτα: -automnes, -Chris Rea, -couleur orange, -de ma théière, -fall, -moi et mon tiroir, -The Blue Café, -toute ressemblance serait fortuite | 
Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
με τσιγάρα βαριά
Δεκεμβρίου 27, 2009
.
-
-
-
Αφήστε Σχόλιο » | 045.- με τσιγάρα βαριά | Ετικέτα: -chansons, -couleur orange, -fouillant dans les tiroirs des autres, -Νατάσα Μποφίλιου | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
μικρή πραγματεία
Δεκεμβρίου 3, 2009.
μου είναι απαγορευμένο
να πω το τέλος
μιας ιστορίας
που δεν άρχισε ποτέ
.
από τα «Μικρά γυμνάσματα λησμονιάς»του ΤάσουΛειβαδίτη, στο Βιολέτες για μια εποχή, Αθήνα, Κέδρος, (1985)1997, 143 σ.
η φωτογραφία είναι του Gnato
.
.
[ play, για ν'ακούσετε το γραμμόφωνο ]
43 σχόλια | 044.- μικρή πραγματεία (Λειβαδίτης) | Ετικέτα: -couleur orange, -de ma théière, -fouillant dans les tiroirs des autres, -το τέλος μιας ιστορίας που δεν άρχισε ποτέ, -Βιολέτες για μια εποχή, -Μικρά γυμνάσματα λησμονιάς, -Τάσος Λειβαδίτης, -poésie | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
Stand By Me
Οκτωβρίου 18, 2009.
.
2 σχόλια | 040.- Stand By Me | Ετικέτα: -chansons, -couleur orange, -fouillant dans les tiroirs des autres | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
ξημέρωσε φθινόπωρο
Σεπτεμβρίου 13, 2009.
για τη μέρα
που αχνοχάραξε ήδη
σαν Κυριακή
για τις σκιές που μάκρυναν
και τα χρώματα που κρυώνουν
κι έναν δέντρου κορμό
που αποξεχάστηκε
περιμένοντας το τελευταίο άγγιγμα
για το αεράκι που ριγεί
κι ένα παράθυρο που τόκλεισε έξω
κι ακρογιαλιές
που κλείστηκαν στον εαυτό τους
για τους ρυθμούς που αργούν
τις ώρες του φωτός
που λιγοστεύουν
καθώς περνούν της κλεψύδρας
το στενό λαιμό
για τους τρύγους
και τους τρυγητές των στιγμών
γι’ανθρώπων ακριβά αποστάγματα
και μια καρέκλα που άδειασε
για να καθίσει ο τελευταίος ήλιος
για τη γλυκιά νοσταλγία
της πρώτης σταγόνας
κι ύστερα
τη λύτρωση μιας βροχής
να κατακλύζει ένα μέσα μου
για μια χαμένη από καιρό φωτοσκίαση
αραιωμένη σε γκρι ζεστό
μια καλημέρα
φθινοπωρινή
φθινοπωρινή
χωρίς αμφιβολία καμιά
-
η φωτογραφία, από τοà la recherche de l’absolu …
-
-
[ play, για ν'ακούσετε το γραμμόφωνο ]
-
14 σχόλια | 027.- ξημέρωσε φθινόπωρο | Ετικέτα: -automnes, -couleur orange, -de la banquise, -de ma théière, -fall | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
