καπνοπωλείο-Fernando Pessoa

Fernando António Nogueira Pêssoa, από εκείνους που αποκαλώ ποιητές/συγγραφείς με «ραγισμένο σύμπαν»

δεν είμαι τίποτε.

Ο Πεσσόα επ'αυτοφόρω

(μεγαλώστε)

μουσική ουσία των άχρηστων στίχων μου,
πολύ θάθελα να σε βρω σαν κάτι που έχω κάνει
και που δεν θάμενε για πάντα μπροστά στο απέναντι Καπνοπωλείο,
να πρήζει τα πόδια της συνείδησης ότι υπάρχω,
σαν ένα χαλί πάνω στο οποίο παραπατάει ένας μεθύστακας
ή ένα φτηνό χαλάκι πόρτας που έκλεψαν οι τσιγγάνοι.
όμως ο ιδιοκτήτης του Καπνοπωλείου φάνηκε στο κατώφλι, έμεινε μπροστά στην πόρτα.
τον κοιτάω καταπρόσωπο, με ένα αυχενικό που καταλαμβάνει τους σπονδύλους μου,
με ένα αυχενικό της ψυχής μου που τ’αντιλαμβάνεται όλα ανάποδα …
θα πεθάνει και θα πεθάνω.
……
θ’αφήσει την ταμπέλα του, θ’αφήσω τους στίχους μου.

Fernando Pessoa (1888-1935)

Fernando António Nogueira Pessôa (1888-1935) aged 47.

 

αργότερα η ταμπέλα θα χαθεί με τη σειρά της, όπως και οι στίχοι μου.
αργότερα θα χαθεί κι ο δρόμος που ήταν η ταμπέλα,
και η γλώσσα στην οποία γράφτηκαν οι στίχοι μου.
ύστερα θα χαθεί ο περιστρεφόμενος πλανήτης όπου θα έχουν συμβεί όλα αυτά.
σ’άλλους δορυφόρους άλλων συστημάτων, θα υπάρξουν κάποιου είδους άνθρωποι
που θα συνεχίσουν να κάνουν κάποιου είδους στίχους και να ζουν κάτω από ταμπέλες.
πάντοτε ένα πράγμα απέναντι στο άλλο,
πάντοτε ένα πράγμα τόσο ανώφελο όσο και το άλλο,
πάντοτε το ανέφικτο τόσο ηλίθιο όσο και το πραγματικό,
πάντοτε το μυστήριο του βάθους τόσο σίγουρο όσο κι ο ύπνος του μυστηρίου της επιφάνειας,
πάντοτε ετούτο εδώ ή κάτι άλλο, ή ούτε το ένα ούτε το άλλο.
όμως ένας άνθρωπος μπήκε στο Καπνοπωλείο (για ν’αγοράσει καπνό;)
και η πραγματικότητα σκάει ξαφνικά πάνω μου.
μισοσηκώνομαι, ενεργητικός, πεπεισμένος, ανθρώπινος,
και μούρχεται τότε η ιδέα να γράψω αυτούς τους στίχους όπου λέω το αντίθετο.
ανάβω ένα τσιγάρο με τη σκέψη να τους γράψω

Η γραφομηχανή του Πεσσόα, Λισσαβώνα

Η γραφομηχανή του Πεσσόα, Λισσαβώνα

και απολαμβάνω μέσα στο τσιγάρο την απελευθέρωση των σκέψεών μου.
ακολουθώ με τα μάτια τον καπνό σαν να ήταν η χάραξη ενός δρόμου
και νιώθω την ηδονή, μέσα σε μια λάμψη ευαισθησίας και νηφαλιότητας,
της απελευθέρωσης απ’όλες τις προβλέψεις μου
και της συνειδητοποίησης ότι η μεταφυσική δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα μιας αδιαθεσίας.
κι ύστερα, ανακάθομαι στην καρέκλα μου,
και συνεχίζω να καπνίζω.
κι όσο το Πεπρωμένο θα το επιτρέπει, θα συνεχίζω να καπνίζω.
(αν παντρευόμουν την κόρη της πλύστρας μου,
θα ήμουν ίσως ευτυχής.)
επ’αυτού, πετάγομαι όρθιος. Πλησιάζω το παράθυρο.
ο άνθρωπος βγήκε από το Καπνοπωλείο (έβαλε άραγε τα ρέστα στην τσέπη του; ).

όμως τον αναγνωρίζω : Είναι ο μη-μεταφυσικός-Εστέβ !
(ο ιδιοκτήτης του Καπνοπωλείου ξαναήρθε στο κατώφλι.)
o Εστέβ, σαν να κινήθηκε από θείο ένστικτο γύρισε και με είδε.
μούκανε νεύμα με το χέρι,
του φώναξα Γεια σου Εστέβ ! και το σύμπαν

ξαναχτίστηκε γύρω μου χωρίς ιδεώδες και χωρίς ελπίδα,
και ο ιδιοκτήτης του Καπνοπωλείου χαμογέλασε.

© απόδοση από τα γαλλικά δική μου, 2001.

.


25a

3 απαντήσεις στο καπνοπωλείο-Fernando Pessoa

  1. Ο/Η 123 λέξεις λέει:

    Χαίρομαι πολύ και για αυτό το ιστολόγιό σας. Χαίρομαι πολύ που υπάρχετε.

  2. Ο/Η Hypericum Perforatum λέει:

    «κρύβετε λόγια ! »
    Να προλάβουμε να παροχετεύσουμε
    ό,τι αγαπάμε τόσο πολύ, που
    απειλεί να κακοφορμίσει !

  3. Ο/Η padrazo λέει:

    Κρύβω λέξεις. Μερικές φορές σε τόσο απρόσμενα μέρη που μετά δε μπορώ να τις βρω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: