η λάθος ανατολή

4

βημάτιζε στο ακρογιάλι

αργά σαν ακίνητη

κι αναζητούσε με τα μάτια

κάποιον στον ορίζοντα

πέρα μακριά στην ανατολή

στα πόδια να κρέμεται ασήκωτος3

ο κόκκος της άμμου

ώσπου τα μάτια στέγνωσαν

και μάτωσαν στου ορίζοντα

το αδιάκοπο το πήγαινε-έλα

ως το πρωί

που μπρος της φάνηκε ένας ήλιος

κι είδαν το πυροφάνι να πεθαίνει

και τα χρυσόψαρα να ξαναπαίρνουν2

ανάσα ανακούφισης νερένια

και ξέφτισαν των ματιών τα κουρέλια

το απόγειο τα πήρε μακριά

και κείνος δεν φάνηκε

κι έγινε ’κείνη

μια μαύρη σκιά

στο πρωινό το φως

ένα περίγραμμα που έσβησε

κι όλα ένα λάθος ήταν1

κι εκείνος ήταν απ’την αρχή στην δύση της

κι ένα χαμόγελο αχνοχάραξε

στα πέτρινα τα χείλη

κι άπλωσε το χέρι και τ’άγγιξε

πώς δεν το σκέφτηκε πιο νωρίς

.

… γράφτηκε για του δεκαπενταύγουστου μια απουσία

0ι φωτογραφίες είναι από τοLa dame de nage

25a

[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]


8 απαντήσεις στο η λάθος ανατολή

  1. Ο/Η Μαρία Νικολάου λέει:

    Ετσι στεγνώνουν τα μάτια…
    σαν την ζωή…

    (Όμορφα εδώ μέσα…)

  2. Ο/Η masterpcm λέει:

    Αν κάποια ανατολή δε φέρει το ποθούμενο μαζί της μην απογοητευτεί να της πείτε…
    Η νύχτα δεν κάνει ποτέ λάθος και οι προσμονές είναι το ταξίδι… η αναζήτηση και η λαχτάρα. Ο προορισμός, όταν φτάσει κανείς εκεί, τελειώνει το ταξίδι… οι ανατολές κουβαλάνε πολλά τέτοια μαζί τους.
    Χωρίς καν προορισμό…

    Καλό σας απόγευμα

  3. Ο/Η alexmil λέει:

    Αγαπητή μου,

    η ελπίδα,
    χειρότερη από το πόνο της αναμονής,
    τον ήλιο να ανατείλει εμποδίζει
    το χρόνο αργοπορεί,
    μήπως και τον κάνει να φανεί,
    στο βάθος,
    πίσω από τα εύπλαστα τείχη της ψυχής.

    Τα λέμε

  4. Ο/Η Hypericum Perforatum λέει:

    Μαρία Νικολάου,

    «Έτσι στεγνώνουν τα μάτια…
    σαν την ζωή…»

    που χύνεται σαν το νερό
    και θρυψαλιάζεται πάνω σε κοφτερά
    κι αχόρταγα βράχια..

    καλωσόρισες Μαρία
    (σαν στο σπίτι σου)

  5. Ο/Η Hypericum Perforatum λέει:

    masterpcm,

    η απογοήτευση είναι τρόπος ζωής
    και η ‘γοήτευση’
    και πάνε μαζί
    το λάθος είναι η προσδοκία

    κι αλήθεια είναι
    η νύχτα αφήνει δώρα
    στις όχθες τις σκοτεινές
    φτάνει να ρισκάρεις
    να πας να τα ξετρυπώσεις

    και τον προορισμό
    δεν είναι για να τον φτάσουμε
    μα πότε-πότε να μπορέσουμε
    από μακριά να τον δούμε
    κι ύστερα πάλι παράκαμψη
    καλό βράδυ

  6. Ο/Η Hypericum Perforatum λέει:

    alexmil,

    ελπίζουμε
    και τρέχουμε πίσω από προσδοκίες
    και χάρτινοι δράκοι μας κυνηγούν
    και μοιάζει
    τίποτε και ποτέ
    να μην έγινε μάθημα για κανέναν

    καλωσόρισες

  7. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Αν και… πεζός, νομίζω πως αναφέρεσαι στην προδομένη επενάσταση! Το χω;

  8. Ο/Η Hypericum Perforatum λέει:

    tsalapeteinos,

    μα… εσύ πια
    χρειάζεσαι αποτοξίνωση !
    περιορισμό κατ’οίκον
    και
    οκτώ ώρες αισθησιακές ταινίες
    οκτώ ώρες άρλεκιν
    και το οκτάωρο του ύπνου
    ορό με σκέτη ακουαρέλλα !

    κι αυτό το ‘τόχω’
    δεν το πολυπιστεύω
    εσύ είσαι σίγουρος !
    το πράγμα βοά !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: