οι μόνοι

4.- δικό μου, Crayon aquarellable, 63X140 mm, σε χαρτί πλαισίου (πασπαρτού), mai 1991. Για λίγο μεγαλύτερη ανάλυση, στην «προσωπική πινακοθήκη». ©All rights reserved

άνθρωποι μόνοι
άχρωμη φωνή
επίπεδη
άνθρωποι μόνοι
να βάφεις ατέλειωτους μονόλογους
δεν με ακούς
άνθρωποι μόνοι
να μιλάς επάνω στη φωνή μου
να αγωνιάς να εκφραστείς
άνθρωποι μόνοι
να απαιτείς το αυτί μου
-κι ούτε θυμάμαι αν μ’άκουσες ποτέ
άνθρωποι μόνοι
κάποτε άθελα φυλακίστηκες στο κουκούλι σου
και κανείς πια δεν μπορεί να σ’αγγίξει
άνθρωποι μόνοι
κουφάθηκες
δεν θα τραγουδήσεις ποτέ

Κυριακή 05 Ιουνίου 2011

[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]

2 απαντήσεις στο οι μόνοι

  1. Ο/Η katabran λέει:

    κι εγώ απαίτησα το αυτί σου, μα ούτε και θυμάμαι πότε κι εγώ σε άκουσα …

  2. Ο/Η Hypericum Perforatum λέει:

    Αννούλα,
    δεν έχω πια αυτί!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: