μια τελεία και μια παύλα

Αύγουστος 22, 2009


time_by_sburak

μια τελεία
και μια παύλα
ένας πόνος να ξεκαρφωθεί
με ξυραφιού γλυκιά τομή
ωμότητα
και ν’αποκάμει
στου πόνου την τυφλή την κούραση
να πάψουν οι ατέλειωτες σιωπές
κι οι λέξεις που δεν βρέθηκαν
κι απόμειναν μετέωρες
άφατεςTime_by_reije
να εκκρεμούν
ανείπωτες
μετέωρες
να κλυδωνίζονται
άφραστες
μια αγκαλιά ν’αδειάσει
πρέπει
σημάδια αδρά
να σβηστούν
και ίχνη ν’απαλύνουν
κι ομίχλης ανάπαυλες
βαμβάκι πάνω σε πληγή
ανεπαρκείς
ένα πένθος ν’αρχίσει
αργεί
να πάρει σειρά
να κάνει το χρόνο του
αργά
να τελειώσειtime____by_andrewvasilev
φύλλο ξερό
να ελευθερώσει ο άνεμος
να βρει τον δρόμο του
σ’όποιο νερό
ως τον επόμενο καταρράκτη.

φωτό : από το deviantART(μεγαλώστε τις)

25a

[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]


μικρή μελέτη σε σέπια

Ιουνίου 26, 2009

.
.

sepia-photo

έκανα όλο το δρόμο μόνη μου για να σε φτάσω
όλο το δρόμο
μόνο εγώ

και σε μετράω ανάμεσα στις λιγοστές συναντήσεις μου
στα στέρεα χνάρια που ορίζουν το δρόμο μου

δέντρο που ρίχνει μεγάλη σκιά,
λύγισα, λύγισα, λύγισα…
η σκιά μου μεγάλωσε

σ’έφτασα, σ’έζησα
όπως έζησα όσους έζησαν άλλοτε και αλλού
και ζω μαζί τους
και ποτέ δεν τους γνώρισα

το ίχνος έσβησε
ο κύκλος έκλεισε

δεν βρίσκεται πια η αρχή
το τέλος μόνο

.


25

[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]


δύσκολα χρόνια σε κίτρινο φάκελο

Μαΐου 27, 2009

EE

.

γραφε κάποτε

σε χρόνια πολύ δύσκολα3293847493_e00c539a4e

όμως μπορεί και νάταν η ιδέα της

μιας και πρώτη φορά ήρθαν τα πράγματα τόσο ανάποδα..

έγραφε σε χαρτιά

έγραφε τα κομμάτια της

έγραφε για όσα ήταν ανάγκη να ειπωθούν

να γραφτούν…

πολύ μεγάλη ανάγκη…

γιατί δεν γινόταν αλλιώς…

αν έμεναν μέσα της θα την αρρώσταιναν …

deb-collins-hum-phabet-a

νακάτευε τα χαρτιά

κι άπλωνε πάνω τους γράμματα

τ’ανακάτευε πάλι

κι άπλωνε χρώματα

κι άλλες φορές, ανακάτευε χώματα

κι άπλωνε σπόρους…

k1499515

ειρόγραφα λοιπόν…

που μείναν από τότε

δεκαοχτώ χρόνια μετά

ακόμη στα χαρτιά…

κανένας δεν τάδε ποτέ…

ψέματα, ένας ίσως ή δύο το πολύ…

σ’εναν χοντρό κίτρινο φάκελο

με λάστιχο φθαρμένο….

deb-collins-hum-phabet-t

α ξανάδε για λίγο πριν τα τελευταία Χριστούγεννα

και τότε, αβέβαιη και βιαστική, κάπου τα έκρυψε

κάπου καλά…

άλλαξε και τον φάκελο

έβαλε έναν άλλο

άλλο χρώμα κι αγνώριστο…

deb-collins-hum-phabet-a

υτές τις μέρες ένιωσε πως

ίσως και νάρθε η ώρα τους να βγουν…

πως δεν την νοιάζει

και μαζί, πως τη νοιάζει πιο πολύ από κάθε τι…

deb-collins-hum-phabet-k

αι τώρα που ανυπομονεί να τα βγάλει στο φως

που δεν τα φοβάται

τώρα δεν ξέρει σε ποιό απίθανο μέρος τα έκρυψε

κι ούτε που περνάει απ’το νου της

τι χρώμα να είναι και με τι να μοιάζει ο φάκελος

εκείνος που ήταν κίτρινος για δεκαοχτώ χρόνια

.


f05f528f30c5dae9

25


Αρέσει σε %d bloggers: