κι εγώ εδώ

Μαρτίου 21, 2011

3.-δικό μου, crayon aquarellable και κάρβουνο (μικτή), 350X500 mm, σε χαρτί Schoeller Durex Ματ, 10août1991. Για λίγο μεγαλύτερη ανάλυση, στην «προσωπική πινακοθήκη». ©All rights reserved

τεντώνω τις λέξεις μου
για να μου φτάσουν
για να σκεπάσουν τα όσα νιώθω
για να σε φτάσουν
να σε σκεπάσουν

να σε ζεστάνουν
τεντώνω τις λέξεις μου
και σκίζονται
και δεν αρκούν
και σε γυρεύω
κι ο χρόνος να με κυνηγά
κι είδα τα αυλάκια στο μάρμαρο
γράμματα που σχημάτιζαν το όνομά σου
μετέωρη για μια στιγμή
μετά γαλήνη
και ένιωσα τη γη
να σπρώχνει ζεστά τα πέλματά μου
σε πρόφτασα
σε βρήκα
εδώ είσαι λοιπόν
κι εγώ εδώ
μαζί σου …

19 Μαρτίου 1984στη σκιά του πατέρα μου


[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]


δήλωση μη-μετανοίας

Φεβρουαρίου 25, 2011

εναλλακτικός τίτλος: το τίμημα των πρωτοτοκίων

«Pure Paregoric» για νεογέννητα, βάμμα σπόρων οπίου (46%). Βρέφη 5 ημερών, 5 σταγόνες. 2 εβδομάδων, 8 σταγόνες. Νήπια 5 ετών 25 σταγόνες (μεγαλώστε την)

στην Ε.Σ.

η κάτωθι υπογεγραμμένη,

για όσα δεν μπόρεσα να ολοκληρώσω
όσα κι αν άρχισα
όσο μικρά
όχι τόσο γιατί βαρέθηκα
μα πιο πολύ από απληστία …

ποτέ δεν βρήκα ησυχία
καθώς αφέθηκα
να πνίγομαι όλο και πιο βαθιά
σ’αδυναμία ολοκλήρωσης
γλυκός πνιγμός, εναγώνιος

κυνήγησα μ’ελαφρότητα
την ανησυχία χωρίς τέλος
κι ό,τι υποσχέθηκε να με πάει παραπέρα
κρόταφοι παρανάλωμα
στον πυρετό μιας κάποιας αισθητικής

έτρεξα χίλιες φορές
τον ιστό της αράχνης μου
πάλι και πάλι
σε κάθε θέση άλλη εικόνα
άλλη παραίσθηση

κι όμως ποτέ δεν βρήκα τη θέση μου
παρά μόνο στη ζέση της αέναης
αμφίδρομης μαθητείας
παραίτηση
αδυναμία

je passe la main

χωρίς πρωτοβουλία
χωρίς επιθυμία
πενθώντας εκείνο το θέλω μου
που χάθηκε τόσο νωρίς
κάτω απ’τα πέλματα μιας κάποιας Ηλέκτρας

Σημείωση: η μουσική δεν είναι βέβαια αυτή που αναγράφεται στο info του ηχητικού. Είναι το βαλς του γάμου, της Ελένης Καραΐνδρου, από τον Μελισσοκόμο (1986) του Θ. Αγγελόπουλου.

[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]

.

.


βροχή, μέσα-έξω

Οκτώβριος 16, 2009

.

RAIN 2

.και μια βροχή
να ξεπλένει το στήθος
ως μέσα
να με γυρίζει στο σώμα μου
αναγκαστικά
ν’αποπροσανατολίζει τον πόνο
να τον παραπλανά
ξεγέλασμα
και χέρι μάνας
που άργησε
σ’ένα χάδι
που δεν φάνηκε ποτέ

200

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2009

.

.96

[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]


δείξε μου

Σεπτεμβρίου 15, 2009

ετάρτη, 26 Αυγούστου 2009

classe 1 a blog bis

(μεγαλώστε, απολαύστε φως)

είπα
έχω χαθεί ..
.
.

.
δείξε μου
είπες
πώς ν’απλώσω χέρι..
.
κι όσο αργούσε η σιωπή μου
άπλωσες αγκαλιά

.

192

η φωτογραφία του à la recherche de l’absolu …(μεγαλώστε την για το φως της)

96

[play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]



το τραίνο

Σεπτεμβρίου 6, 2009

τα πρώτα κυκλάμινα

τα πρώτα αλάνθαστα σημάδια, Φθινόπωρο 2009 (μεγαλώστε)

κι αυτό το φθινόπωρο
το τραίνο
ξαναμπαίνει στις ράγες
πιο κουρασμένο από ποτέ
κι έχει μια νύχτα
να διασχίσει
ανονείρευτη

ένα χειμώνα
μία ρουτίνα
μία βροχή
και σταθμούς
ανεόρταστους

με πόσο κόπο
τα πρώτα τριξίματα
έντιμα
δίχως ανάγνωση δεύτερη
και πλάγιο ήχο
επώδυνες αρθρώσεις
όμοιες

κι όλο λες
ήταν το τελευταίο
κι άλλο πια
δεν θ’ακουστεί
κι όμως ακόμη ένα
κι έπειτα κι άλλο
θαρρείς πυκνώνουν
τα τριξίματα
και προσπαθούν
ρυθμός να βρεθεί
σ’ένα αναγκαστικό σφύριγμα
ξύπνημα
ξένο

ύστερα
ίσως

να πάει και μόνο του
μηχανικά
ωσεί απόν

200


Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

96

[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]


τροχοπέδη

Σεπτεμβρίου 4, 2009

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009
1

2

(μεγαλώστε)


κόκκινα μάτια
ανάποδη ζωή
αιμάσσει
για μισοάδειο σπιρτόκουτο
που πούλησε απατεώνας
κι ένα παιδί ανυπόμονο
που πέταξε στα κεραμίδια
τη φυσαρμόνικα
κοροϊδεμένο
που του αρνήθηκε τη μελωδία της
στην πρώτη προσπάθεια
τούδωσαν λέει τη χαλασμένη*
.
για όλο τον καιρό
που δεν ξέρω τι θέλεις
που δεν θέλεις
για το χωρίς σχέδια αδύνατο μαζί
για όσες άδειες αγκαλιές
κι άχαρα στόματα
για ό,τι παλεύω μέσα μου
στα σούρουπα που ξεχείλισαν
ν’ακούνε την κραυγή της ψυχής μου
.
τροχοπέδη
πατάς το πόδι μου πάνω στο φρένο4
και το συντρίβεις
μύρισε λάστιχο
και νυστεριού αποφάσεις
κι επίγνωση αναπόδραστης υποταγής
ακρωτηριασμός
.

.

η ιστορία με τη φυσαρμόνικα,posthume αφιέρωση στον πατέρα μου


Οι δύο τελευταίες φωτογραφίες είναι από το deviantART

25a

[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]


μια τελεία και μια παύλα

Αύγουστος 22, 2009


time_by_sburak

μια τελεία
και μια παύλα
ένας πόνος να ξεκαρφωθεί
με ξυραφιού γλυκιά τομή
ωμότητα
και ν’αποκάμει
στου πόνου την τυφλή την κούραση
να πάψουν οι ατέλειωτες σιωπές
κι οι λέξεις που δεν βρέθηκαν
κι απόμειναν μετέωρες
άφατεςTime_by_reije
να εκκρεμούν
ανείπωτες
μετέωρες
να κλυδωνίζονται
άφραστες
μια αγκαλιά ν’αδειάσει
πρέπει
σημάδια αδρά
να σβηστούν
και ίχνη ν’απαλύνουν
κι ομίχλης ανάπαυλες
βαμβάκι πάνω σε πληγή
ανεπαρκείς
ένα πένθος ν’αρχίσει
αργεί
να πάρει σειρά
να κάνει το χρόνο του
αργά
να τελειώσειtime____by_andrewvasilev
φύλλο ξερό
να ελευθερώσει ο άνεμος
να βρει τον δρόμο του
σ’όποιο νερό
ως τον επόμενο καταρράκτη.

φωτό : από το deviantART(μεγαλώστε τις)

25a

[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]


Αρέσει σε %d bloggers: