φθινοπωρινό … (δεν γίνεται πιο..)

Οκτώβριος 3, 2009

.

«Les Feuilles Mortes» « Τα Νεκρά Φύλλα »

.

Oh! Je voudrais tant que tu te souviennes Ω ! Πόσο θάθελα να θυμηθείς
des jours heureux où nous étions amis ευτυχισμένες μέρες που ήμασταν φίλοι
En ce temps-là la vie était plus belle Τότε η ζωή ήταν πιο όμορφη
et le soleil plus brûlant qu’aujourd’hui κι ο ήλιος πιο καυτός από σήμερα
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle… Τα πεσμένα φύλλα μαζεύονται με το φτυάρι…
Tu vois je nai pas oublié Βλέπεις δεν ξέχασα
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle Τα πεσμένα φύλλα μαζεύονται με το φτυάρι
les souvenirs et les regrets aussi μαζί και οι αναμνήσεις και οι απογοητεύσεις
et le vent du nord les emporte κι βοριάς τα παρασύρει
dans la nuit froide de loubli μέσα στην παγωμένη νύχτα της λήθης
Tu vois je nai pas oublié Βλέπεις δεν ξέχασα
la chanson que tu me chantais το τραγούδι που μου τραγουδούσες
leafCest une chanson qui nous ressemble Είναι ένα τραγούδι που μας μοιάζει
Toi
tu maimais Εσύ μ’αγαπούσες
et
je taimais και σ’αγαπούσα
Et
nous vivions tous deux ensemble Και ζούσαμε οι δυό μαζί
toi
qui maimais εσύ που μ’αγαπούσες
moi
qui taimais εγώ που σ’αγαπούσα
Mais
la vie sépare ceux qui saiment Μα η ζωή χωρίζει αυτούς που αγαπιούνται
tout
doucement τόσο γλυκά
sans
faire de bruit χωρίς να κάνει θόρυβο
et
la mer efface sur le sable κι η θάλασσα σβήνει πάνω στην άμμο
les
pas des amants désunis τα βήματα των αποχωρισμένων εραστών …
Mais mon amour silencieux et fidèle Αλλά η σιωπηλή και πιστή αγάπη μου
sourit toujours et remercie la vie χαμογελάει πάντοτε και ευχαριστεί τη ζωή
Je taimais tant, tu étais si jolie Σ’αγαπούσα τόσο, ήσουν τόσο όμορφη
Comment veuxtu que je toublie Πώς θέλεις να σε ξεχάσω
En ce tempslà la vie était plus belle Τότε η ζωή ήταν πιο όμορφη
et le soleil plus brûlant quaujourdhui κι ο ήλιος πιο καυτός από σήμερα
Tu étais ma plus douce amie Ήσουν η πιο γλυκιά μου φίλη …
Mais je nai que faire des regrets Αλλά δεν μπορώ παρά να λυπάμαι
Et la chanson que tu chantais Και το τραγούδι που τραγουδούσες
toujours toujours je lentendrai πάντοτε πάντοτε θα το ακούω
leaf
C’est une chanson qui nous ressemble Είναι ένα τραγούδι που μας μοιάζει
Toi tu m’aimais Εσύ μ’αγαπούσες
et je t’aimais και σ’αγαπούσα
Et nous vivions tous deux ensemble Και ζούσαμε οι δυό μαζί
toi qui m’aimais εσύ που μ’αγαπούσες
et que j’aimais και που αγαπούσα
Mais la vie sépare ceux qui s’aiment Μα η ζωή χωρίζει αυτούς που αγαπιούνται
tout doucement τόσο γλυκά
sans faire de bruit χωρίς να κάνει θόρυβο
et la mer efface sur le sable κι η θάλασσα σβήνει πάνω στην άμμο
les pas des amants désunis τα βήματα των αποχωρισμένων εραστών…
απόδοση: 192

Στίχοι :  Jacques Prévert

Μουσική: Joseph Kosma

Το πρωτοτραγούδησε ο Yves Montand, το 1946, στην ταινία του Marcel Carné, «Les Portes de la Nuit« (οι Πύλες της Νύχτας)

.

.

.

.

.

96

.

.


πασχαλινά ολισθήματα

Απρίλιος 14, 2009

Αρκεί να περάσεις τη γέφυρα

Αρκεί να περάσεις τη γέφυρα
Κι έρχεται αμέσως η περιπέτεια
Άσε με να κρατάω το μεσοφόρι σου
Θα σε πάω να δεις τη φύση
Το χορτάρι είναι μαλακό στο ανθισμένο Πάσχα
Ας πετάξουμε τα σαμπό μου και τις γαλότσες σου
Και, ελαφροί, σαν τα κατσίκια
Ας τρέξουμε με τους ήχους της καμπάνας
Ντιν Ντιν Ντον χτυπάνε οι πρωινές καμπάνες
Προς τιμήν της ευτυχίας μας
Ντιν Ντιν Ντον μην το μάθει κανείς
Λάδωσα τον κωδωνοκρούστη

Άσε με να κρατάω το μεσοφόρι σου
Ας τρέξουμε σαν χαρωπά σπουργίτια
Αρκεί να περάσεις τη γέφυρα
Και νάσου του βασίλειο με τα λουλουδάκια
Ανάμεσα σ’όλα αυτά εδώ τα ωραία
Μαντεύω ποιό σου αρέσει
Δεν είναι η παπαρούνα, δόξα τω θεώ
ούτε ο κούκος, αλλά η πριμαβέρα
Βλέπω μια κρυμμένη κάτω από τα φύλλα
Είναι βελούδινη σαν τα μάγουλά σου
Έχε το νου σου γύρω-γύρω καθώς θα την κόβω
«Ποτέ δεν έχω αγαπήσει άλλη από σάς»


Αρκούν τρία μικρά πηδηματάκια
Κι αμέσως αρχίζει η ταραντέλλα
Άσε με να κρατάω το μεσοφόρι σου
Θα φροντίσω τις δαντέλες σου
Λάδωσα τον βοσκό
Για να μας παίξει μία καντάδα
Καθώς, κορίτσι μου, αψηφώντας τον κίνδυνο
Θα κάνουμε χίλια και ένα χοροπηδητά
Το πόδι σου χτυπά και χτυπά τη χλόη
Αν σε τσιμπήσει ένα αγκάθι
Μην κλαις…  υποφέρει το κορίτσι μου,
Θα σου το βγάλω με τα δόντια

Δεν έχουμε πια τίποτα να κρύψουμε ο ένας από τον άλλο
Μπορούμε ν’αγαπιόμαστε όποτε μας αρέσει
Κι αν είναι αμαρτία, τόσο το καλύτερο
Θα πάμε στην κόλαση μαζί
Αρκεί να περάσεις τη γέφυρα
Άσε με να κρατάω το μεσοφόρι σου
Αρκεί να περάσεις τη γέφυρα
Άσε με να κρατάω το μεσοφόρι σου

© Μετάφραση: .


Il suffit de passer le pont

Il suffit de passer le pont
C’est tout de suite l’aventure
Laisse-moi tenir ton jupon
J’t’emmèn’ visiter la nature
L’herbe est douce à Pâques fleuries
Jetons mes sabots, tes galoches
Et, légers comme des cabris
Courons après les sons de cloches
Ding din don ! les matines sonnent
En l’honneur de notre bonheur
Ding din dong ! faut l’dire à personne
J’ai graissé la patte au sonneur

*

Laisse-moi tenir ton jupon
Courons, guilleret, guillerette
Il suffit de passer le pont
Et c’est le royaum’ des fleurettes
Entre tout’s les bell’s que voici
Je devin’ cell’ que tu préfères
C’est pas l’coqu’licot, Dieu merci
Ni l’coucou, mais la primevère
J’en vois un’ blottie sous les feuilles
Elle est en velours comm’ tes joues
Fais le guet pendant qu’je la cueille
» Je n’ai jamais aimé que vous «

*

Il suffit de trois petits bonds
C’est tout de suit’ la tarantelle
Laisse-moi tenir ton jupon
J’saurai ménager tes dentelles
J’ai graissé la patte au berger
Pour lui fair’ jouer une aubade
Lors, ma mie, sans croire au danger
Faisons mille et une gambades
Ton pied frappe et frappe la mousse
Si l’chardon s’y pique dedans
Ne pleure pas, ma mie qui souffre
Je te l’enlève avec les dents

*

On n’a plus rien à se cacher
On peut s’aimer comm’ bon nous semble
Et tant mieux si c’est un péché
Nous irons en enfer ensemble
Il suffit de passer le pont
Laisse-moi tenir ton jupon

Il suffit de passer le pont
Laisse-moi tenir ton jupon


fleurs_printemps

πραγματολογικές παρατηρήσεις:

Ο κούκος: Μερικά φυτά, αν και πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, έχουν το λαϊκό όνομα κούκος. Πρόκειται γενικά για φυτά του λειβαδιού, με την κοινή ιδιότητα ότι ανθίζουν στην αρχή της άνοιξης ή τη στιγμή της άφιξης του κούκου στην Ευρώπη. Εδώ πρόκειται για την Primevère officinale (λατιν. Primula veris)

(για λεπτομέρειες, ‘κλικ’ στις φωτογραφίες)

fleurs-roses-primeveres-02

Η πριμαβέρα, αγγελιοφόρος της άνοιξης: Ανθίζει από τον Φεβρουάριο ως τον Μάϊο: Είναι η primula και ανήκει στην οικογένεια των Primulacées (400-500 είδη), είναι δηλαδή, όπως βλέπουμε κι από τα φύλλα, συγγενής με τον κούκο. Τα λουλούδια της έχουν πάρα πολλά χρώματα, και ήπια και ζωηρά.

primevères

25a


Αρέσει σε %d bloggers: